Hričovský hrad

Historia zamku

Zamek Hričov zbudowany został na miejscu starego grodziska. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1265 roku, choć prawdopodobne istniał on już w 1254 r. gdyż Bela IV darował rycerzowi Bartłomiejowi majątek hryczowski. Pierwsze oblężenie zamku miało miejsce w końcu XIII w. Po oblężeniu zamek został odebrany Balassom przez Matusa Csáka Trenczyńskiego. W 1321 r. zwoleński żupan Donch odzyskał zamek dla siebie i Balassów. Po jego śmierci w piętnaście lat później, ponownie władcą Hryczowa został król.

W XVI w. zamek przejęli Zapolyowie i nieco go rozbudowali. W czasie walk między Janem Zapolyą a Ferdynandem dwukrotnie przechodził z rąk do rąk, aż w końcu znalazł się pod władzą Habsburgów jednak w swych rękach utrzymali go Podmaniccy (zwolennicy Zapolyi). W 1563 r. stał się własnością Thurzonów, którzy opuścili go w 1574 r. Od tego czasu zamek zamieszkiwała służba i nieduża załoga.

Rozbudowa zamku była ograniczona z powodu ukształtowania i wielkości wzgórza, na którym się znajdował. Dlatego też niewielki Hryczów stracił znaczenie wojskowe i nie mógł przeciwstawić się oblężeniu w 1605 r. przez hajduków Bocskaya. Mimo iż nie odniósł większych zniszczeń to i tak niedługo został opuszczony i powoli zaczął popadać w ruinę.

Zamek został zbudowany na szczycie wzgórza w taki sposób, że z trzech stron otaczają go strome urwiska, a wejście do środka dawniej prowadziło przez naturalną skalną bramę, która po przegrodzeniu murem stała się bramą zamkową. Dalej znajdował się naturalny, skalny dziedziniec, zamknięty kwadratową wieżą. Za nim stał główny pałac oraz mniejsze budynki mieszkalne i użytkowe. Zniszczone ściany budynków stoją do dziś. W najlepiej zachowały się mury dużego, czworokątnego budynku mieszkalnego oraz pałacu, najmniej zostało z bramy wejściowej.